Het Maanlicht in Mechelen werd gered door de klanten: “De band die hier zo is ontstaan, daar kunnen veel cafébazen alleen van dromen”

Cafébaas Kevin aan zijn toog in Het Maanlicht.

© David Legreve

Cafébaas Kevin aan zijn toog in Het Maanlicht.

Nationale Cafédag

Het Maanlicht in Mechelen werd gered door de klanten: “De band die hier zo is ontstaan, daar kunnen veel cafébazen alleen van dromen”

“Een café als dit is sociaal heel belangrijk. Trek daar de stekker uit en een netwerk valt uiteen.” Het zijn de woorden van vaste stamgast David Gybels (69) van café Het Maanlicht in het Antwerpse Mechelen. “Mijn klanten noemen zich de Maanlichtfamilie en ik ben peetvader, biechtvader, en ook een beetje psycholoog. Iedereen moet zich hier thuisvoelen. Daarom huldig ik het principe horen, zien en zwijgen”, voegt cafébaas Kevin Polfliet (49) daar met enige trots aan toe. Een beeldje met drie aapjes op de toog herinnert daaraan. Maar het meest bijzondere decoratiestuk blijkt aan het plafond te hangen: een collectie maantjes met namen erop. Wat die betekenen, legt de cafébaas zelf uit. “Ik heb diép gezeten toen.”

Wannes Vansina

Regiojournalist bij HLN

10 september 2026, 05:35

Reageren

Stel HLN in als je Google-favoriet

Kroegtijgers, de beweging die zich inzet voor de lokale cafécultuur, heeft zaterdag 12 september uitgeroepen tot Nationale Cafédag . Liefst 1.900 cafés in heel Vlaanderen nemen eraan deel. In aanloop naar deze hoogdag zetten we tien bijzondere Vlaamse kroegen in de kijker. Ontdek ze allemaal in ons dossier .

KIJK. Op rondleiding door café Het Maanlicht

‌

Het Maanlicht opende in maart 2019. Na 20 jaar te hebben gewerkt als ambtenaar, meer bepaald als woordvoerder van De Vlaamse Waterweg, gooide de uitbater het over een compleet andere boeg. “Na 20 jaar water is het tijd voor 20 jaar bier”, luidde het. Hij creëerde de bruine kroeg uit het niets, want Frederik de Merodestraat 59 was tot dan toe geen pleisterplek voor tooghangers, wel een Thais restaurant.

De nieuwbakken cafébaas liet een nieuwe toog en het hele pand modelleren naar zijn wensbeeld van een bruine kroeg. “Ik had een heel eigen idee over hoe mijn café er moest uitzien en ben van nul begonnen. Ik heb het volledige interieur ontworpen en een decorbouwer die ook beursstanden bouwt, heeft het gerealiseerd”, blikt hij terug.

De vlag van Wallinois heeft voor de cafébaas een bijzondere betekenis.

© David Legreve

De vele kadertjes die de muren sieren had hij toen al liggen, vaak met oude foto’s van Mechelen of van Mechelse helden zoals Jo Leemans en Louis Neefs. “Ik was al jaren aan het verzamelen, tot ongenoegen van mijn vrouw”, lacht hij. “Het leuke is: sinds de opening is de collectie blijven groeien. Mensen zeggen: ‘Ik heb nog wat liggen’, en brengen het mee.”

Tussen de foto’s en prenten hangt de vlag van Wallinois, de enige Waalse supportersclub van KV Mechelen. “Ze werden elders buiten gekeken. ‘Als ’t in ’t Frans is, bedienen we niet’, kregen ze een keer letterlijk te horen. Hier zijn ze welkom om zich voor de match moed te komen indrinken. Ik ben daar trots op.”

Horen, zien en zwijgen

Gastvrijhei