Mechelen verkoopt keuken en meubilair van topchef Seppe Nobels voor amper 8.084 euro, N-VA wil weten aan wie: “Destijds 71.500 euro waard”

Mechelen verkoopt keuken Seppe Nobels voor een tiende van de aankoopprijs: N-VA wil weten wie de koper is

De stad Mechelen heeft de professionele keukenuitrusting en het meubilair van het tijdelijke restaurant van tv-kok Seppe Nobels in het voormalige Oud Gasthuis verkocht voor amper 8.084 euro. Dat terwijl de stad diezelfde spullen destijds aankocht voor meer dan 71.500 euro. Het verschil is ronduit frappant: voor minder dan een tiende van de originele aankoopprijs wisselden keuken en inventaris van eigenaar, na slechts veertien maanden gebruik. Oppositiepartij N-VA wil nu precies weten wie er met dit opmerkelijke koopje aan de haal ging.

Gemeenteraadslid Marc Hendrickx van N-VA laat de kwestie al weken niet los. Hij drong bij de stad aan op duidelijke antwoorden en ontving inmiddels een officieel schriftelijk antwoord over de verkoopprijs. Toch is hij daarmee nog niet tevreden. Bovendien diende hij onlangs een nieuwe vraag in, ditmaal gericht op de identiteit van de koper. "De gelukkige koper heeft echt wel een koopje gedaan", klinkt het bij Hendrickx. Geruchten over wie er precies achter de aankoop zit, doen al een tijdje de ronde in Mechelen, en het gemeenteraadslid wil die geruchten ofwel bevestigen ofwel ontkrachten op basis van concrete feiten. Zolang de stad geen transparantie biedt over de koper, blijft die onzekerheid hangen.

Schepen verdedigt investeringen met ruimer verhaal

Schepen Pia Indigne van Voor Mechelen plaatst de discussie in een bredere context. Volgens haar mag men de keukeninvestering niet los bekijken van de volledige strategie rond het Oud Gasthuis. De stad kocht het gebouw in 2022 aan voor 1,1 miljoen euro en besliste bewust om het tijdelijk in te vullen in afwachting van een definitieve bestemming. Daarvoor werden tal van werken uitgevoerd, waaronder bouwtechnische aanpassingen, brandveiligheidswerken en een asbestsanering, goed voor samen meer dan 600.000 euro. Opvallend is dat de schepen de investering in keuken en meubilair kadert als een middel om het gebouw aantrekkelijker te maken voor potentiële kopers en verdere verloedering te voorkomen.

Intussen trok het tijdelijke restaurant in het Oud Gasthuis gedurende die veertien maanden meer dan 15.000 bezoekers. Indigne benadrukt dat de tijdelijke invulling dus wel degelijk een publieke meerwaarde opleverde voor de stad. Tegelijk stelt ze dat de totale investeringen een positief effect hadden op de verkoopwaarde van het gebouw. Het Oud Gasthuis kon uiteindelijk op de markt worden gebracht voor meer dan 1,65 miljoen euro, inclusief de verplichting om er een kankercentrum te realiseren. Zonder die beleidsmatige verplichting, zo geeft de schepen zelf aan, had de verkoopprijs nog hoger kunnen uitvallen. Bovendien bevestigt Indigne op basis van de verkooplijst van het veilinghuis dat Seppe Nobels zelf niet tot de kopers behoort.

N-VA noemt de uitleg "bijzonder magertjes"

Marc Hendrickx pikt de redenering van de schepen niet zonder slag of stoot. Hij omschrijft het argument dat de investeringen de verkoopwaarde van het gebouw opdreven als "bijzonder magertjes". Volgens hem lost dat antwoord de fundamentele vraag niet op: waarom werd materiaal dat amper meer dan een jaar oud was en oorspronkelijk 71.519,91 euro kostte, verkocht voor nauwelijks 8.084,80 euro? Dat is een verlies van meer dan 63.000 euro op een relatief korte periode. Voor een stad die zorgvuldig moet omspringen met publieke middelen, is dat een moeilijk te verdedigen verlies.

Ondertussen groeit de politieke druk op het stadsbestuur om volledige openheid van zaken te geven. Hendrickx wil niet alleen weten wie de koper is, hij wil ook begrijpen hoe het veilingproces precies verliep en of er voldoende concurrentie was bij de openbare verkoop. Een eerlijk en transparant veilingproces zou immers de beste garantie zijn dat de stad een marktconforme prijs ontving. Als dat proces correct verlopen is, dan weerspiegelt de lage verkoopprijs simpelweg de werkelijke marktwaarde van tweedehands horeca-uitrusting. Maar zolang die transparantie er niet is, blijven de vragen zich opstapelen.

Wat betekent dit voor de Mechelaars?

Voor de gewone Mechelaar is deze discussie meer dan een politiek steekspel. De stad beheerde het Oud Gasthuis met publieke middelen, en elke euro die daarbij verloren gaat, is een euro die niet elders in de stad geïnvesteerd kan worden. Toch mag men het totaalplaatje niet uit het oog verliezen: het gebouw staat intussen verkocht voor een bedrag dat de aankoop- en renovatiekosten dekt, en er komt een kankercentrum in de buurt, wat een reële maatschappelijke winst is voor de regio.

De komende weken verwacht N-VA een formeel antwoord van de stad op de vraag over de identiteit van de koper. Als die informatie beschikbaar komt, zal Hendrickx ze ongetwijfeld meenemen naar de gemeenteraad. Het Oud Gasthuis zelf krijgt binnenkort een nieuwe bestemming als medisch centrum, waarmee dit hoofdstuk voor de stad definitief gesloten zou moeten worden. Of de politieke discussie over de wijze waarop het project beheerd werd, daarmee ook verdwijnt, valt sterk te betwijfelen.