De Mens speelde 30 jaar geleden op de 1ste editie van Maanrock: “We hebben ons toen geweldig geamuseerd.”

De Mens viert 30 jaar Maanrock met triomfantelijke terugkeer naar de Grote Markt

Het was op een vrijdagavond in 1996 dat Frank Vander Linden en zijn band De Mens voor het allereerst voet zetten op de Grote Markt van Mechelen, voor wat zou uitgroeien tot een van de meest geliefde stadsfestivals van Vlaanderen. Exact drie decennia later stond de Brusselse zanger opnieuw op hetzelfde podium, en de vonk sloeg meteen over. Maanrock vierde zijn dertigste verjaardag en deed dat met een van zijn allereerste gasten, wat de avond een bijzondere emotionele lading gaf. De Mechelaars die aanwezig waren op de Grote Markt, voelden dat ook. Het publiek verwelkomde de band als oude vrienden die na een lange reis eindelijk weer thuiskomen.

Herinneringen aan een legendarische eerste editie

Frank Vander Linden moest even nadenken toen iemand hem eraan herinnerde dat de allereerste Maanrock al van 1996 dateert. "Was dat in 1996? Ik herinner me een Maanrock waar we ons geweldig geamuseerd hebben en verbroederd hebben met Axl Peleman en Ashbury Faith", vertelt hij. Ook K's Choice was er die dag bij, en de drie bands speelden achtereenvolgens op de Grote Markt. Het was een editie die kennelijk diepe sporen naliet, want de zanger haalt de beelden nog moeiteloos op. "Er zijn toen uitzonderlijk veel foto's gemaakt. Ik zie ze nog zo voor mij. Ik ben blij dat ze dat jaar niet gezegd hebben: 'We gaan dat nooit meer doen'", lacht hij hartelijk.

Die eerste kennismaking met het festival was meteen een schot in de roos, maar Mechelen zelf was voor Vander Linden al veel langer een vertrouwd terrein. De man groeide op in Steenokkerzeel, vlak bij de Dijlestad, en trok als kind regelmatig naar het stadscentrum. Hij koestert ook een levendige herinnering aan een optreden in de stadsfeestzaal, ergens in 1994 of kort daarvoor. "Er hing een kraakpandsfeer, de brandveiligheid was zeker niet volgens de normen van vandaag", vertelt hij met een mengeling van nostalgie en verbazing. In de jaren tachtig en vroege jaren negentig lagen de regels op vlak van veiligheid in de livemuziekwereld een pak losser, zo benadrukt hij. "Er kon gewoon stroom op je microfoon staan, omdat de meeste circuits nog niet geaard waren." Het klinkt als een andere wereld, en dat is het ook.

Een festivalcircuit om trots op te zijn

Toch is de evolutie die de Vlaamse festivalwereld de voorbije dertig jaar heeft doorgemaakt, voor Vander Linden ronduit indrukwekkend. Hij wijst erop dat men in ons land al te snel naar het buitenland kijkt als het gaat om grootse evenementen, terwijl de eigen festivalcultuur minstens zo sterk staat. "We hebben echt een festivalcircuit waar we trots op mogen zijn", zegt hij stellig. Muzikanten worden verzorgd als gasten van formaat, logistiek loopt alles als een geoliede machine, en de organisaties tonen respect voor de artiesten. "Als muzikant word je onthaald als een koning, zeker ook hier op Maanrock", voegt hij er met waardering aan toe. Die professionaliteit is niet vanzelfsprekend, en artiesten zoals Vander Linden, die ook internationale podia kennen, beseffen dat maar al te goed.

Bovendien heeft een stadsfestival zoals Maanrock een eigenheid die het onderscheidt van andere evenementen. Wie op een weide staat, spreekt een publiek aan dat al overtuigd is. Op een stadsplein liggen de kaarten anders. "Je moet je er als band bewust van zijn dat je de mensen nog moet binnentrekken", legt de zanger uit. Dat gegeven schrikt hem niet af, integendeel. "Daar wordt mijn competitieve aard wel door aangesproken", zegt hij met een knipoog. Voor De Mens is elk podium welkom, groot of klein, overdekt of openlucht. De band eet, zoals Vander Linden het zelf formuleert, van allerlei walletjes, en dat is precies de kracht van een groep die na al die jaren nog altijd de honger heeft om te overtuigen.

Een volle Grote Markt als beloning

Intussen liet het Mechelaars publiek geen twijfel bestaan over zijn enthousiasme. Toen De Mens het podium betrad, stond de Grote Markt goed gevuld met mensen die klaar waren voor een avond van pure Vlaamse rock. Opvallend was de mix van generaties in het publiek, van trouwe fans die al in 1996 aanwezig waren, tot jongeren die de band via oudere broers, zussen of ouders hebben leren kennen. Maanrock slaagt er als geen ander stadsfestival in om die brug te slaan, en een jubileumeditie als deze versterkt dat gevoel alleen maar.

Tegelijk is dit weekend ook een momentopname in een verhaal dat nog lang niet af is. Maanrock heeft de voorbije drie decennia bewezen dat lokale cultuur en grootse ambities perfect samengaan. De stad Mechelen mag met recht fier zijn op wat dit festival is geworden, en op de artiesten die er, zoals De Mens, al vanaf het allereerste uur deel van uitmaakten. Of De Mens er over tien jaar opnieuw bij zal zijn, valt nog te bezien, maar de warmte van vanavond laat weinig ruimte voor twijfel. Volg het verdere verloop van Maanrock en alle andere culturele hoogtepunten in de regio op inMechelen.be.