Een zeldzaam gesprek met Dennis Praet (32), hongerige ancien van KV Mechelen: “Mikken op de negende plaats, daar word je toch niet gelukkig van?”

Dennis Praet kiest voor Mechelen: "Geld is niet alles"

Het had Saoedi-Arabië kunnen zijn. Of Spanje, waar Valladolid concreet interesse toonde. Maar Dennis Praet, op zijn 32ste nog altijd een van de meest begeerde middenvelders op de Belgische transfermarkt, koos voor het AFAS-stadion. Voor de gezellige tribunes, het sterke vorige seizoen van KV Mechelen, en bovenal voor de rust die zijn gezin nodig heeft. Het is een zeldzame keuze, van een man die al even zeldzaam over zichzelf spreekt.

In het Grand Kavee, de stijlvolle ontvangstruimte van het vernieuwde stadion in Mechelen, nestelt Praet zich in een Chesterfield en zegt meteen hoe de zaken ervoor staan. "Ik geef één interview per seizoen. Je zal me niet veel zien." Hij grinnikt erbij, maar het is duidelijk dat hij het meent. Voor inMechelen.be reden te meer om bij dit gesprek stil te staan, want de komst van Dennis Praet naar KV Mechelen is zonder twijfel het opvallendste transfernieuws dat Mechelen deze zomer te bieden heeft.

Een vakantiegesprek dat alles veranderde

Het verhaal achter de transfer klinkt bijna te toevallig om waar te zijn. Praet bracht zijn vakantie door en liet terloops vallen aan een jeugdvriend dat hij KV Mechelen een leuke ploeg vond. Die jeugdvriend bleek goed bevriend te zijn met sportief directeur Tom Caluwé. Een telefoontje later zat Praet aan tafel in het AFAS-stadion, en niet veel later zette hij zijn handtekening. "Een gek verhaal," geeft Praet zelf toe, terwijl hij breed lacht. "Ik vermeldde op vakantie dat ik Mechelen een leuke ploeg vond, waarna Tom me opbelde om te babbelen en nu zit ik hier."

Toch was het verre van een vanzelfsprekende keuze. De middenvelder, die zijn strepen verdiende bij clubs als Anderlecht, Sampdoria, Leicester City en Torino, kreeg als 32-jarige verrassend veel aanbiedingen. Valladolid in Spanje was concreet, er waren signalen vanuit Saoedi-Arabië, en ook andere clubs toonden interesse. Praet was zelf verbaasd. "Ik was verrast over hoeveel aanbiedingen ik als 32-jarige nog kreeg. En ergens had ik er ook nog goesting in om het buitenland te proberen. Maar dan moest familiaal alles tiptop zijn." Die voorwaarde bleek cruciaal. Zijn vriendin wou in België blijven, en de drie kinderen hebben nood aan stabiliteit. Het avontuur moest wijken voor het gezin, en Praet heeft daar vrede mee.

Saoedi-Arabië, met het bijhorende financiële plaatje, haalde hem evenmin over de streep. "Geld is niet alles," zegt hij zonder aarzelen. "Het hele plaatje moest kloppen en dat was bij Mechelen het geval." Bovendien maakte het nieuwe stadion indruk. Praet omschreef zijn eerste bezoek als een echte wow-ervaring, heel anders dan zijn herinneringen aan de club uit zijn jeugd. Gezellige tribunes, een levendige sfeer, en een ploeg die het vorige seizoen sterk presteerde. Dat laatste woog ook mee. "Ik had niet eender waar getekend," benadrukt hij.

Leider op het veld, geen schreeuwer in de kleedkamer

De komst van Praet brengt niet alleen kwaliteit, maar ook een bepaalde uitstraling mee naar de spelersgroep van KV Mechelen. Hij is een man met een internationale carrière, een speler die weet hoe het eraan toe gaat op het hoogste niveau. Toch nuanceert hij zijn eigen rol als leider. "Op het veld ben ik een leider," zegt hij, "maar schreeuwen in de kleedkamer? Zo ben ik niet." Het is een eerlijk zelfportret van iemand die zijn invloed uitoefent via zijn spel en zijn aanwezigheid, niet via grote gebaren of luidruchtige speeches.

Ondertussen beseft Praet zelf dat de integratie in het systeem van KV Mechelen tijd vraagt. De manier van druk zetten, de bewegingen, de automatismen, het is allemaal anders dan bij zijn vorige clubs. "Ik moet nog wat zoeken," geeft hij toe, "maar ik zal vrij snel op niveau komen. Ik weet dat ik de kwaliteiten heb." Het klinkt niet arrogant, maar zelfzeker. De man weet wat hij kan. En Mechelen weet het ook, want de club rekent op hem.

Mechelen mikt hoger dan een veilige middenmoot

Opvallend is de ingesteldheid waarmee Praet naar het nieuwe seizoen kijkt. Van bescheidenheid of voorzichtig afwachten is weinig sprake. Wie hem hoort praten, begrijpt meteen dat hij niet naar Mechelen is gekomen om rustig zijn laatste contractjaren uit te zitten. De vraag of de club tevreden mag zijn met een bescheiden middenmootklassering, ontlokt hem een veelzeggende reactie. "Mikken op de negende plaats, daar word je toch niet gelukkig van?" Het is een uitspraak die richting geeft, en die bij de Mechelaar thuis zal vallen.

Voor de supporters van KV Mechelen is de boodschap duidelijk. Met Praet aan boord, een speler die ook op zijn 32ste nog wil winnen en niet tevreden is met overleven in de middenmoot, lijkt de ambitie van de club meer dan ooit tastbaar. De eerste competitiematch zal voor hem persoonlijk bijzonder zijn, dat geeft hij zelf toe. Intussen kijkt heel voetbalminnend Mechelen reikhalzend uit naar wat deze hongerige ancien in petto heeft voor het nieuwe seizoen.