KV Mechelen knokt zich in gekende stijl naar punt tegen Standard: "Meer mentaliteit dan goed voetbal"
Achter de Kazerne beleefden de Mechelse voetbalsupporters zondagavond opnieuw zo'n wedstrijd die hen tegelijk deed vloeken en juichen, een emotionele achtbaan die hen liet kennismaken met het vertrouwde gezicht van hun club in het nieuwe seizoen.
Van een dubbele achterstand van 1-3 knokten de Kakkers zich terug tot een 3-3 gelijkspel tegen Standard, en het publiek kon maar één conclusie trekken: dit is gewoon Malinwa, zoals ze het kennen en zoals ze het liefhebben. Toch stelt het resultaat ook de nodige vragen over de speelwijze van de ploeg, die onder coach Fred Vanderbiest een frisse start wilde maken maar in zijn eerste thuismatch meteen terugviel op de overlevingsinstincten van weleer.
Twee gezichten in één wedstrijd
De thuisploeg toonde zichzelf van twee kanten die moeilijk met elkaar te verzoenen zijn. In de openingsfase en grote stukken van de eerste helft oogde KV Mechelen wankel en onzeker, zonder de nodige controle over het spelverloop. Standard pakte daardoor de ruimte en bouwde een comfortabele voorsprong uit die lang onaantastbaar leek. Wie de stand op het scorebord zag, kon eigenlijk weinig anders verwachten dan een pijnlijke thuisnederlaag in de eerste competitiewedstrijd op eigen bodem.
Maar dan sloeg het tweede gezicht toe. In de tweede helft, en zeker in het slotkwartier, deed Malinwa waar het vorig seizoen zo vaak zijn heil in zocht: diep gaan op karakter en vechtlust. Twee door de VAR toegekende strafschoppen boden de opening, en het was Myron Van Brederode die ze allebei met bewonderenswaardige kalmte in de netten verwerkte. De sfeer in het stadion bereikte een kookpunt toen de gelijkmaker viel, en de combinatie van opluchting en euforie tekende zich af op het gezicht van spelers en supporters.
"In het slotkwartier kwam het DNA van KV Mechelen bovendrijven", zei coach Fred Vanderbiest na de wedstrijd. "We lieten meer mentaliteit en overgave zien dan goed voetbal, maar het resultaat is er en de spirit die we zagen, is voor mij heel bemoedigend."
Vanderbiest genuanceerd maar optimistisch
De Brusselse oefenmeester was na afloop niet uitsluitend tevreden maar ook niet ontevreden, een genuanceerde positie die past bij een seizoensbegin waarbij nog veel valt te verfijnen. Hij benadrukte dat de prestatie beter was dan veel wedstrijden van vorig seizoen, waarbij hij verwees naar het aantal gecreëerde kansen en de bijhorende statistieken. Op basis daarvan vond hij een gelijkspel terecht en zelfs verdiend.
Vanderbiest stak ook specifieke spelers een hart onder de riem. De jonge Mbasi maakte een uitstekende indruk met zijn balvastheid en zijn vermogen om druk te weerstaan. De positiewissel die Simon Praet op de tien bracht, leverde meer structuur en dynamiek op in het middenveld. Bovendien zorgden de invalbeurten van Raman, Bafdili en Ayodele voor vers bloed en nieuwe impulsen, wat de coach deed concluderen dat de breedte van zijn kern dit seizoen groter is dan voorheen. "We hebben meer mogelijkheden om te wisselen en bij te sturen", klonk het. "Dat is een luxe die we in het verleden niet altijd hadden."
Ondertussen erkende hij ook openlijk dat er één op zes na twee speeldagen nog geen overdonderende start is. Toch hield hij vast aan zijn optimisme, mede omdat hij fysieke progressie zag ten opzichte van de voorbije weken. "Je voelde op het veld en langs de kant dat er nog iets kon gebeuren, dat de jongens bleven geloven. Dat is heel belangrijk voor wat er nog komt."
Pechvogel Hjelde treft domper op de feestvreugde
Opvallend was de aanwezigheid van nieuwkomer Leo Hjelde in de basiself, een keuze die velen verraste maar die Vanderbiest verdedigde op basis van de trainingen van de voorbije dagen. De reden achter zijn selectie was echter ook ingegeven door omstandigheden buiten de coach zijn controle. Moncef Zekri, normaal gezien een vaste waarde in de verdediging, is dichtbij een transfer naar Portugal en werd buiten de selectie gehouden, waardoor Hjelde zijn kans kreeg.
Die kans liep echter al vroeg in de match op een schrijnende manier mis. De Noorse verdediger moest na iets meer dan een halfuur naar de kant met een blessure die maandag gediagnosticeerd werd als een ruptuur aan de patellapees. Een zware klap voor de speler zelf, die na zijn transfer meteen wilde bewijzen waarom KV Mechelen in hem investeerde. Hij wordt de komende dagen geopereerd en wacht een revalidatietraject van meerdere maanden.
Voor de technische staf en de medische dienst is het opvallend slecht nieuws, zeker als de transfer van Zekri ook effectief doorgaat in de komende transferdagen. Dan moet Vanderbiest al vroeg in het seizoen schuiven in zijn defensie en misschien zelfs de markt nog eens afspeuren naar versterking.
Blik vooruit: karakter als fundament
Wat zondag duidelijk werd voor de Mechelaars die hun club navolgen, is dat Malinwa ook in het nieuwe seizoen steunt op zijn vechtmentaliteit als diepste fundament. Dat is geruststellend maar ook een signaal dat er nog werk aan de winkel is op het vlak van voetbalkwaliteit en speelcreatie. De komende thuiswedstrijden zullen moeten uitwijzen of dit een bewuste stijlkeuze is of eerder een noodoplossing.
Intussen kijkt KV Mechelen al vooruit naar de volgende competitieafspraken, met de hoop dat spelers als Praet en Van Brederode verder in hun ritme komen en dat de ploeg minder afhankelijk wordt van de spectaculaire inhaalrace om punten te sprokkelen. Want één ding is zeker: Achter de Kazerne wil men wel geregeld feest vieren, maar liever niet elke keer na een dubbele achterstand.