Myron Van Brederode positief ondanks twee op twaalf voor KV Mechelen: “Als ik hier moet blijven, zal dat met opgeheven hoofd zijn”

Myron Van Brederode straalt ondanks magere oogst: "Als ik hier moet blijven, zal dat met opgeheven hoofd zijn"

Twee op twaalf. Het zijn cijfers die bij de meeste voetbalclubs voor bange gezichten zorgen en een sfeer die je met een mes kunt snijden, maar bij KV Mechelen klonk er zaterdagavond toch een opvallend positief geluid vanuit de kleedkamer. Aanvaller Myron Van Brederode werd door de organisatie verkozen tot man van de match na het gelijkspel in La Louvière, en de Nederlander liet nadien weten dat hij meer reden ziet om te lachen dan te wenen, ondanks het feit dat Malinwa een zesde wedstrijdpunt dit seizoen alweer liet liggen.

Glimlach ondanks zorgen op het scorebord

Toen Van Brederode zijn trofee in ontvangst nam en gevraagd werd of het de eerste keer was dat hij die eer te beurt viel, barstte hij uit in luid gelach. Het antwoord bleef luchtig, maar de vraag die daarop volgde had een serieuzere ondertoon. Of dit dan ook zijn laatste man van de match-trofee in Mechelse kleuren zou zijn, was immers geen onschuldige vraag. Al weken gaat het gerucht dat de voormalige Feyenoord-aanvaller op de radar staat van clubs die hem mogelijk weghalen uit het Guldensporenstadion. Van Brederode glimlachte raadselachtig en gaf toe dat hij de vraag naar zijn toekomst ondertussen dagelijks krijgt. Zijn antwoord was echter duidelijk: hij voelt zich op zijn plek in Mechelen en als hij er langer moet blijven, doet hij dat zonder enige aarzeling. "Met opgeheven hoofd", klonk het zelfbewust.

Opvallend daarbij is dat hij zijn uitspraken ook koppelde aan de sportieve evolutie die hij bij zijn ploegmaats meent te zien. Eerder dit seizoen had Van Brederode zich nog kritisch uitgelaten over het niveau binnen de kern, een uitspraak die destijds wat stof deed opwaaien. Nu draaide hij die redenering volledig om. Hij sprak van trots op de jongens en zag in La Louvière een collectieve prestatie die hem overtuigde dat Malinwa de goede kant opgaat. Of die eerlijkheid ook dit keer goed valt in de kleedkamer, zal de komende weken moeten blijken, maar de intentie is in elk geval positief.

Oranje kleuren de Malinwa-kleuren

Wie de namen van de betrokken spelers in dit verhaal bekijkt, valt iets meteen op. Met Eerdhuijzen en Marijnissen achterin, Boersma als aanspeelpunt op het middenveld en St. Jago als extra optie, heeft KV Mechelen deze zomer nadrukkelijk geshopt op de Nederlandse markt. Samen met Van Brederode zelf zorgt dat voor een opvallend oranje tintje binnen de Mechelense spelersgroep. Van Brederode knipoogt er graag mee. Hij vertelde grappend dat hij het management had aangeraden om Nederlanders aan te trekken, en dat die strategie zijn vruchten afwerpt. Nederlanders en Belgen, dat werkt volgens hem altijd. Zijn visie op zijn Franse ploegmaats was iets minder vleiend, al nuanceerde hij meteen dat de taalbarrière dan misschien soms voor kleine communicatieproblemen zorgt, de sfeer er beslist niet onder lijdt. Integendeel zelfs, want er klinkt naar zijn zeggen altijd veel muziek in de kleedkamer wanneer er Fransen in de buurt zijn.

Toch is de sfeer de voorbije weken niet altijd rozengeur en maneschijn geweest, gaf Van Brederode zelf toe. Wanneer de resultaten tegenvallen, sijpelt dat onvermijdelijk door in het humeur van de spelers. Dat is bij KV Mechelen niet anders dan bij welke andere ploeg ook. Intussen hoopt hij dat de prestatieverbetering die hij meent te zien in La Louvière, de neuzen weer automatisch in dezelfde richting zal draaien. Beter voetbal maakt mensen gelukkiger, zo eenvoudig is het.

Beter voetbal, maar nog geen overwinning

Coach Fred Vanderbiest was na afloop van dezelfde mening als zijn aanvaller. Op basis van de balcirculatie, de passing en de gecreëerde diepgang had Malinwa drie punten verdiend in La Louvière, vond de trainer. Bovendien begon de tweede helft bijzonder veelbelovend, met een aanvallende opstelling waarbij spelers als Praet, Van Meirvenne, Bafdili en Van Rafelghem voluit durfden gaan. Dat laatste was des te opvallender omdat Van Rafelghem, beter bekend als Kiki, een moeilijke periode achter de rug heeft met blessures en een tijdelijke terugval in zijn niveau. Van Brederode prees hem nadrukkelijk en gaf aan dat hij graag met hem speelt omdat de aanvaller altijd iets extra brengt.

Het probleem lag elders. Individuele fouten achterin in de eerste helft gaven La Louvière onnodig een voet tussen de deur, en nadat Mechelen na de rust sterk uit de startblokken schoot, ebde het momentum te snel weg om de overwinning daadwerkelijk af te dwingen. Voor de Mechelse supporters is dat een terugkerend pijnpunt dit seizoen. De kwaliteit lijkt er te zijn, de efficiëntie en de veerkracht om een resultaat over de meet te trekken ontbreken echter nog te vaak.

Met nog een lange competitie voor de boeg en een selectie die stilaan meer samenhang lijkt te vertonen, blijft er hoop voor de fans in en rond Mechelen. De volgende thuiswedstrijd in het Guldensporenstadion wordt dan ook een belangrijke graadmeter, zowel voor de ploeg als voor de vraag of Myron Van Brederode er dan nog steeds bij zal zijn. Voorlopig belooft hij dat alvast met opgeheven hoofd te doen.