Burgemeester Bart Somers ruilt dit jaar de gemeenteraad voor 1.300 kilometer zadelpijn richting Bordeaux
Terwijl de meeste Mechelaars deze zomer naar een vakantiebestemming vliegen of met de wagen rijden, doet burgemeester Bart Somers het anders. Radicaal anders. De 62-jarige burgervader stapt op zijn e-bike, koppelt een klein karretje aan en vertekt vanuit Mechelen richting Bordeaux. Een tocht van ruim 1.300 kilometer, met een tent, een gasvuurtje en een draagbaar zonnepaneeltje als enige luxe. Het geeft een blik op een burgemeester die je zelden zo ziet: zonder protocol, zonder agenda en zonder vaste slaapplaats.
Het is ondertussen een vaste traditie geworden voor Somers en zijn vrouw. Eerder fietsten ze al door Nederland, Denemarken, Zweden en Noord-Duitsland. Vorig jaar stonden ze met hun tent op de westkust van Ierland, een streek die de burgemeester omschrijft als magnifiek. Elk jaar opnieuw kiezen ze bewust voor Europa, voor traag reizen en voor de eenvoud van het leven op twee wielen. Dat klinkt misschien als een romantisch idee, maar de realiteit is nuchter: elke dag 60 à 70 kilometer trappen, sneldrogende T-shirts elke avond wassen en hopen dat het kwik niet te hoog oploopt.
De route langs pelgrimspaden en boerenakkers
Dit jaar voert de weg via de beroemde Compostella-route, een pelgrimspad dat normaal te voet wordt afgelegd maar ook voor fietsers toegankelijk is. Parijs wordt bewust vermeden, al nuanceert Somers dat meteen: fietsen in de Franse hoofdstad is er de voorbije jaren flink op vooruitgegaan. De tocht slingert langs de Franse campagne richting de zuidwesterse wijnstreek, met Bordeaux als eindbestemming. Toch ligt niets vast onderweg. De burgemeester en zijn vrouw kennen het eindpunt, maar de slaapplaatsen bepalen ze ter plekke. Zien ze onderweg een mooie plek, dan kloppen ze gewoon bij de dichtstbijzijnde boer aan om te vragen of ze hun tent mogen opzetten op het terrein.
Opvallend genoeg schijnt de Compostella-schelp daarbij een magisch effect te hebben. Fransen staan blijkbaar bekend om hun generositeit tegenover wie de pelgrimsroute aflegt, en wie met die herkenningsteken op pad gaat, kan op een warm onthaal rekenen. Somers neemt alvast niets voor lief en heeft zijn vrouw een belofte gedaan: als de hitte te intens wordt in het zuiden van Frankrijk, wijken ze af richting Normandië en Bretagne. De vrijheid om van plan te veranderen is precies wat deze vakantievorm zo aantrekkelijk maakt voor het koppel. Er is geen vlucht die moet gehaald worden, geen hotelreservatie die verloren gaat.
Matjes, gasvuur en een confronterende blik in de spiegel
De uitrusting is sober, bewust sober. Drie sneldrogende T-shirts vormen de kern van de kleerkast, het koken gebeurt op een compact gasvuurtje en 's avonds rollen ze een matje uit in de tent. De gsm's en de batterijen van de e-bikes laden ze op met een draagbaar zonnepaneeltje, een slimme oplossing voor wie weken van het net wil leven zonder zich volledig af te snijden van de buitenwereld. Tijdens een recente hittegolf oefenden Somers en zijn vrouw trouwens al op de slaapmatjes thuis, toen de bovenverdieping te warm was geworden om er nog fatsoenlijk te slapen. De eerste nacht op zo'n matje vraagt wat gewenning, geeft de burgemeester toe, maar vanaf de tweede nacht gaat het stukken beter.
Wat hem echter het meest bijblijft van de campings onderweg, is een ander detail. "We zijn vaak het oudste koppel op de camping," zegt Somers. "Dat is toch een confronterende ervaring." Het is een opmerking die meer zegt dan ze op het eerste gezicht lijkt te zeggen. Hier staat een man die elke dag met de politiek worstelt, die debatten leidt, dossiers beheert en publieke verantwoordelijkheid draagt, en die tegelijk nuchter vaststelt dat de tijd zijn gang gaat. De toon is niet bitter, eerder filosofisch. En misschien ook een tikje fier, want 62 jaar oud zijn en 1.300 kilometer fietsen is lang geen evidentie. "Ik ben blij dat ik het nog altijd kan," zegt hij zelf.
Een burgemeester die zijn stad loslaat, maar toch altijd bereikbaar blijft
Bovendien rijst de vraag die elke Mechelaar zich ongetwijfeld stelt: kan Somers zijn stad ook écht loslaten tijdens zijn vakantie? Een burgemeester is nooit volledig vrij van verantwoordelijkheid, zeker niet in een stad als Mechelen waar de afgelopen jaren veel in beweging is. Toch lijkt de fietsreis precies de manier te zijn waarop hij mentaal afstand neemt. De combinatie van fysieke inspanning, wisselende landschappen en de volledige afwezigheid van een strak schema werkt blijkbaar therapeutisch. Slow vacation, noemt hij het zelf. Een term die perfect past bij iemand die bewust kiest voor de trager kloppende hartslag van het platteland boven de rush van een druk politiek jaar.
Intussen blijft de eindbestemming Bordeaux, maar of hij er ook daadwerkelijk aankomt, is bijzaak. De weg er naartoe, met alle onverwachte afslagen, ontmoetingen met gastvrije boeren en avonden bij een gasvuurtje onder de sterrenhemel, is de eigenlijke bestemming. En als het tegenzit, staat Normandië altijd klaar als plan B. Voor de Mechelaars die hun burgemeester de komende weken niet in het stadhuis zullen aantreffen: hij trapt ergens op een Franse landweg, gelukkig en licht van bagage. Volg al het nieuws over Mechelen en omgeving op inMechelen.be.