Het Mechelen van Maanrockorganisator en dj Marc Baert (58): “Ons huis brandde uit... Maar wat vrienden en collega’s deden, was zó mooi”

Het Mechelen van Maanrockorganisator en dj Marc Baert (58): "Ons huis brandde uit... Maar wat vrienden en collega's deden, was zó mooi"

Overdag staat hij voor de klas in een Mechelse basisschool, 's avonds en in het weekend draait hij als dj de mooiste platen, en elke zomer groeit hij uit tot de onofficiële nachtburgemeester van de stad. Marc Baert (58) is een van de gezichten achter Mechelen Feest, de organisatie die evenementen als Parkpop en het geliefde Maanrock tot leven brengt. Maar achter de festivalorganisator en de dj schuilt ook gewoon een Mechelaar met een rijke stadsgeschiedenis, een bewogen verleden en een oprechte liefde voor zijn stad. Wij trokken met hem door zijn Mechelen.

Van de 11 Novemberstraat tot de Landbouwstraat

Marc Baert is een geboren en getogen Mechelaar. Hij groeide op in de 11 Novemberstraat, midden in de wijk Coloma, vlak bij het stedelijke zwembad. Het is een buurt die hij van binnen en van buiten kent, want hij bracht er zijn hele jeugd door. Tien jaar lang turnde hij bij de plaatselijke kring, een activiteit die hem stevig verankerde in het sociale weefsel van de wijk. Die lokale verbondenheid heeft hij nooit verloren, ook niet nadat hij als volwassene zijn eigen plek in de stad vond.

Vandaag woont Marc samen met zijn vrouw in de Landbouwstraat, op wandelafstand van het Vrijbroekpark. Hoe ze er belandden, is een verhaal op zich. Het was zijn vader die tijdens een fietstocht toevallig een stuk bouwgrond opmerkte. Het stel greep de kans, kocht het perceel en bouwde er een rijhuis op. Het begin was veelbelovend, maar het lot sloeg hard toe. "In 1999, amper een jaar nadat we er introkken, is het huis volledig uitgebrand door een kortsluiting in de wagen die in de garage stond," vertelt Marc. Een verwoestende brand die alles op zijn kop zette.

Toch kijkt hij er niet alleen met pijn op terug, want wat volgde, raakte hem diep. Vrienden en collega's sloegen de handen in elkaar en organiseerden een benefiet in zaal TheAtrium, samen met niemand minder dan Frituur Paula. De opbrengst en vooral de menselijkheid achter het gebaar bleven hem bij. "Wat vrienden en collega's deden, was zó mooi," zegt hij zonder aarzelen. Na een half jaar bij zijn schoonouders te hebben ingewoond, kon het koppel terugkeren naar de Landbouwstraat. Sindsdien is het hun thuis, en dat willen ze duidelijk niet zomaar opgeven.

Een buurt die leeft, een straat die feest

De Landbouwstraat is een lange straat, en dat brengt soms een zekere anonimiteit met zich mee. Marc en zijn buren vonden daar een creatieve oplossing voor: elk jaar organiseert de straat een eigen buurtfeest. Bovendien blijft het geen klein gebeuren, want jaarlijks zakken zo'n 150 bezoekers af naar het straatfeest. Het is een initiatief dat mensen uit verschillende delen van de straat bij elkaar brengt en buren doet kennismaken die elkaar anders misschien nooit zouden spreken. Voor Marc past dat volkomen in zijn bredere filosofie: gemeenschap begint op kleine schaal, in de eigen straat, voor de eigen deur.

Opvallend genoeg is de buurt rond de Landbouwstraat ook bij anderen bijzonder gegeerd. "Een huis staat hier nooit langer dan een dag te koop," zegt Marc met een glimlach. De combinatie van rust en nabijheid van het stadscentrum maakt de wijk aantrekkelijk. De kinderen van het gezin groeiden er ook graag op, onder meer omdat de scouts vlakbij was. Ondertussen zitten ze op kot, maar de sfeer in de buurt is gebleven.

De Kruidtuin, ViaVia en een omweg die de moeite waard is

Vraag Marc Baert naar zijn favoriete plek in de stad en hij twijfelt niet lang: de Kruidtuin. De compacte stadsgroene long middenin Mechelen heeft iets dat hem keer op keer aantrekt. "Het is compact, maar mooi," zegt hij, en hij meent het. Soms neemt hij er zijn klas naartoe op het einde van het schooljaar, een uitje dat bij leerlingen altijd in de smaak valt. Tegelijk waardeert hij het als gewone stadsbewoner dat de Kruidtuin toegankelijk en levendig is. De recente vernieuwing van de speeltuin ziet hij als een echte meerwaarde voor de buurt.

Op het terras van ViaVia, verscholen in de Kruidtuin, vindt hij zijn rustpunt. In de zomer kruist hij de plek sowieso tijdens Parkpop, maar ook buiten het festivalseizoen maakt hij er graag een omweg voor. Intussen is het Vrijbroekpark, vlak achter zijn huis, een soort verlengde tuin geworden. Het park is op wandelafstand en biedt precies die combinatie van natuur en stadsnabijheid die Marc zo waardeert in zijn buurt.

Mechelen heeft nog werk aan de winkel

Marc Baert houdt van zijn stad, maar hij is geen man van loze complimenten. Als iemand die Mechelen door en door kent, ziet hij ook wat er ontbreekt. "Mechelen mist nog van die kleine, betaalbare restaurantjes," stelt hij onomwonden. "Chique zaken zijn er al meer dan genoeg." Het is een observatie die meer Mechelaars delen: de stad heeft de voorbije jaren een sterke culinaire reputatie opgebouwd, maar die evolutie ging soms gepaard met stijgende prijzen en een verschuiving naar een meer exclusief aanbod. Voor Marc mag de stad ook blijven inzetten op laagdrempelige plekken waar iedereen terechtkan.

Als organisator van Parkpop en Maanrock weet hij bovendien hoe belangrijk publieke ruimte en toegankelijke evenementen zijn voor het sociale leven in een stad. De komende festivalzomers zal hij ongetwijfeld opnieuw mee aan de knoppen draaien, zowel letterlijk als figuurlijk. Marc Baert en Mechelen, het is een verhaal dat nog lang niet uitverteld is.