Een spannende ochtend in Walem: met een rugzak vol potloden, een lunchbox en een hart vol verwachting stapte het zoontje van Driss Vertongen vandaag voor het allereerste keer een schoolklas binnen. Voor de trotse papa uit de Mechelaarse deelgemeente Walem is dinsdag 1 september 2026 een datum die hij wellicht nooit meer zal vergeten.
De eerste schooldag is voor elk gezin een mijlpaal die met gemengde gevoelens gepaard gaat. Trots en blijdschap, maar ook een vleugje nostalgie en misschien zelfs een traan die stiekem weggepinkt moet worden. Driss Vertongen deelde zijn bijzondere moment met de lezers van inMechelen.be en liet weten hoe groot deze stap aanvoelt, niet alleen voor zijn zoontje, maar ook voor hem als papa. Het is immers de dag waarop een klein jongetje op eigen benen leert staan, nieuwe vriendjes maakt en een wereld ontdekt die veel groter is dan de vertrouwde thuishaven.
Walem, een rustige en hechte deelgemeente in het zuiden van Mechelen, kent zijn eigen ritme. Maar op de eerste schooldag van september verandert dat ritme even. De straten vullen zich 's ochtends met kleurige rugzakjes en trotse ouders die hun kinderen begeleiden naar de schoolpoort, camera in de aanslag. Het is een tafereel dat zich jaar na jaar herhaalt, maar voor elke familie voelt het telkens opnieuw uniek en onherhaalbaar aan.
Voor jonge kinderen die voor het eerst de stap naar de kleuterklas of het eerste leerjaar zetten, is alles nieuw en groot. De juf of meester, de andere kindjes, de speelplaats en het ritme van een schooldag: het is een wereld apart die hen in één klap omhult. Tegelijk is het precies die wereld die hen zal vormen, hen zal leren samenwerken, delen en grenzen verkennen.
Bovendien is de eerste schooldag niet alleen emotioneel zwaar voor de kinderen zelf. Ook papa's en mama's moeten die ochtend iets loslaten. Driss Vertongen is daar een mooi voorbeeld van. Als papa die zijn zoontje vandaag met een stralende glimlach aan de schoolpoort afzette, weet hij als geen ander hoe snel de tijd vliegt. Gisteren nog een baby die zijn eerste stapjes zette, vandaag al een grote schoolgaande jongen met zijn eigen avonturen voor de boeg.
Opvallend is hoe sterk zo'n lokaal moment de gemeenschap samenbrengt. In Walem kennen de buren elkaar, weten mensen wat er leeft in elkaars gezin en zijn het net die kleine, warme verhalen die een deelgemeente kleur geven. Het zoontje van Driss is er één van, maar het verhaal resoneeert bij tientallen andere Mechelaarse gezinnen die vandaag hetzelfde hebben meegemaakt.
De stad Mechelen hecht al jaren veel belang aan een goede en warme opvang van jonge kinderen in het onderwijs. Schepen van Onderwijs Gabriella Sanchez liet eerder al weten dat de Mechelaarse scholen volop inzetten op een zachte overgang voor kleuters en eerstejaars. "We willen dat elk kind zich van dag één welkom en veilig voelt," zei ze. "Een goede start op school is de basis voor een heel schoolcarrière. Dat begint met een warm onthaal, een enthousiaste leerkracht en een omgeving waarin kinderen zichzelf kunnen zijn."
Intussen werken de Mechelaarse onderwijsteams hard om de eerste weken zo aangenaam mogelijk te maken. Speelse kennismakingsactiviteiten, een geleidelijke gewenning aan het schoolritme en nauw contact met ouders zijn daarbij de sleutelwoorden. Voor gezinnen zoals dat van Driss Vertongen is het geruststellend te weten dat hun kindje in goede handen is, ook op die spannende eerste dag.
Ondertussen groeit in Walem zelf de trots mee. Buren en kennissen van de familie Vertongen reageerden warm op het gedeelde moment. "Dat is precies wat zo'n buurt doet leven," aldus een buurvrouw die al jaren in Walem woont. "Je ziet die kindjes groot worden, en dan op een dag staan ze ineens met dat kleine rugzakje klaar voor school. Dat raakt je toch."
De eerste schooldag is meer dan een symbolische stap. Het is het startpunt van een lange reis vol leren, groeien, vallen en opstaan. Voor het zoontje van Driss Vertongen begint die reis vandaag, in een klas ergens in Walem, met een juf die hem welkom heet en nieuwe klasgenootjes die misschien vrienden voor het leven worden.
Toch zal papa Driss ongetwijfeld ook vandaag nog terugdenken aan die ochtend aan de schoolpoort, het kleine handje dat hij losliet en de blik vol verwachting in de ogen van zijn zoontje. Dat zijn de momenten waarvan ouders later zeggen dat ze die nooit zullen vergeten.
De komende weken en maanden zal het zoontje van Driss stap voor stap zijn nieuwe wereld verkennen. Nieuwe woorden leren, nieuwe vriendjes maken en elke dag een beetje meer groeien. En papa Driss zal er zijn, klaar om te luisteren naar de avonturen die zijn kleine man elke namiddag mee naar huis brengt. Want zo werkt het, in Walem, in Mechelen en overal waar ouders met trots toekijken hoe hun kinderen de wereld tegemoet stappen.
“Het wordt tijd dat de stad haar beloftes écht nakomt.” CD&V Mechelen en actiecomité Battels Geraas dringen aan op de snelle plaatsing van geluidsscherm…
Negen jaar lang was Pia Indigne de drijvende kracht achter Beans op de Mechelse IJzerenleen. Nu ze schepen is, wordt dat te veel. “Ik heb 7 op 7 gewerkt”, zegt …
“Het zoveelste incident.” De oppositie in Mechelen spaart de kritiek niet na het nieuwe dossier rond de verloning van een medewerkster van burgemeester Bart Som…